Dobra pani - treść noweli
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
- Jaki ten Elf zrobił się nieznośny... - szepnęła nie bez pewnego wahania w głosie.

- Nieznośny! - powtórzyła pani Ewelina i z gestem niechęci dodała: - nie pojmuję już, jak mogłam tak bardzo lubić takie nudne stworzenie...

- O! on był kiedyś wcale innym!

- Nieprawdaż, Czernisiu, wcale był innym. Był kiedyś prześlicznym... Ale teraz...

- Teraz zrobił się nudnym...

- Okropnie nudnym... Weź go do garderoby i niech się już nigdy nie pokazuje w pokojach...

Czernicka była już u progu, gdy usłyszała znowu:

- Czernisiu!

Odwróciła się z pośpiechem pokornym l przymilonym uśmiechem.

- Cóż tam z naszą małą?

- Wszystko będzie wedle rozkazów pani. W łazience wanna już gotowa, Paulina kąpać będzie Helkę...

- Panienkę! - od niechcenia przerwała pani Ewelina.

- Panienkę... Ja kroję sukienkę z tego błękitnego kaszmiru, co to w komodzie...

- Wiem, wiem...

- Kazimiera pobiegła do sklepu z obuwiem, Janka posłałam do sklepu z gotową bielizną... sukienkę choć sfastryguję tymczasem... tylko proszę panią o koronki, wstążki i pieniądze na wszystko...

Koronek, wstążek, tiulów, gaz, kaszmirów, atłasów pełno było w szafach i komodach napełniających sobą kilka pokojów obszernej i pięknie urządzonej willi pani Eweliny, Czernicka dość długo otwierała i zamykała szafy i szuflady nie przestając przecież ani na chwilę ściskać w dłoni banknotu sporej wartości. Potem był w garderobie wielki gwar zażartego targowania się i kupowania; potem jeszcze spora część wyjętych z szaf i komód przedmiotów, jako też część wartości rozmienionego banknotu znikły w przepaścistym kufrze stanowiącym osobistą własność panny służącej. Na koniec z wypogodzoną twarzą, widocznie zadowolona zyskiem z przybycia do domu sierotki otrzymanym, pośpiesznie zaczęła ona fastrygować i szpilkami upinać naprędce sporządzoną sukienkę. Nazajutrz dopiero krawcy, szewcy i szwaczki rozpocząć mieli formalną robotę około garderoby panienki. Tymczasem zaś panienka ta wykąpana i uczesana, lecz jeszcze w grubej koszulinie swej i z bosymi nóżkami siedziała w pokoju Czernickiej na ziemi śród najczulszych pieszczot z Elfem zapominać zdawała się o całym świecie.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 -  - 19 -  - 20 -  - 21 -  - 22 -  - 23 -  - 24 -  - 25 -  - 26 -  - 27 - 


  Dowiedz się więcej
1  Dobra pani - znaczenie tytułu
2  cytaty
3  Czas i miejsce akcji utworu



Komentarze
artykuł / utwór: Dobra pani - treść noweli







    Tagi: